یادگار ماندگار

( ملیت: ایرانی قرن: 11 )

(س یازدهم ق)، شاعر. اهل ابرقو و برادر میر برهان ابرقویى بود. وى بیشتر عمر خود را در شیراز گذراند و داراى طبع شعر خوبى بود. از آثارش: «دیوان» شعر. از اوست: از پیروى دل به حذر باید گشت در همرهى‏اش كشیده سر باید گشت سى سال به غفلتم به راهى برده است كه امروز تمام راه بر باید گشت

برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

منابع زندگینامه: تذكره‏ى روز روشن (919)، تذكره‏ى سخنوران یزد (355)، تذكره‏ى نصرآبادى (302 -301)، دانشمندان و سخن‏سرایان فارس (839 -838/ 5)، الذریعه (1285/ 9)، فرهنگ سخنوران (992)، مرآت‏الفصاحه (703 -702).

مولانا روشني، همداني ست و در آن ولايت نشو و نما ديافته، في الجمله تتبع نموده و كسب او از كتابت شاهنامه است و در شهور سنه ي عشر و الف (1010 ه) از همدان به ابرقو آمده دختر مولانا عبدي ابرقويي را به حباله ي نكاح در آورده ساكن آن ديار گشت م مثنوي «فرهاد و شيرين» را تتبع مي نمايد و اين دو بيت مثنوي از آن جمله است:

جفــــــا هــر چند بي مقدار باشد                ستم ناديده را بسيـــــــار باشـــد

پـــــر كاهي كه وزن او عيان ست                 چو در چشم اوفتد كوهي گران ست

چه آتشي تو، ندانيم و اين چه تاثي است         كه هر كه دور تر است از تو بيشتر سوزد

(سيستاني، 1382: 350)